Unutulmu\u015f yoksul bir “Ta\u015fra” diyar\u0131 olan Bulmu\u015f \/ Palanga da d\u00fcnyaya geldiler.
Yoksul, unutulmu\u015f olduklar\u0131 halde g\u00fczel olan \u015feylerde vard\u0131\u2026 O g\u00fczel \u015feylerin tutkunlar\u0131, onlara tutkun olduklar\u0131 i\u00e7in mutluydular!
“Co\u011frafya ortak kaderleriydi” d\u00fc\u015fleri, duygular\u0131, gelece\u011fe dair beklentileri aras\u0131nda hep bir benzerlik vard\u0131. Ac\u0131 ayn\u0131 ac\u0131, do\u011fa ayn\u0131 do\u011fa\u2026 Erkek egemen bir toplum. Baba\u2026 O\u011ful\u2026 Erk\u2026 Kural, \u00f6rf, adet, ya\u015fan\u0131lanlar, bu hayat\u0131n sorumlusu \u00e7o\u011funlukla bunlar\u2026 Tarih boyunca \u015f\u00fck\u00fcrler topra\u011f\u0131 oldu, oralarda do\u011faya dair ne varsa hepsi kutsanmaktayd\u0131. Yokluk ve yoksullu\u011fa kar\u015f\u0131 amans\u0131z bir direni\u015f i\u00e7indeydiler.
K\u0131\u015f geldi, kar ya\u011fd\u0131
Kad\u0131nlar, y\u0131kamakla, paklamakla, pi\u015firmekle u\u011fra\u015ft\u0131lar.
Erkekler, kar k\u00fcremek, altm\u0131\u015f alt\u0131, alt\u0131kol oynad\u0131lar.
Bahar\u0131n geli\u015fiyle birlikte do\u011fa ota, \u00e7i\u00e7e\u011fe bezendi, her yer ye\u015fillendi. Yemlik, mad\u0131mak\u2026 Gevenler \u00e7i\u00e7eklendi, do\u011fa t\u00fcm renkleri ve lezzetleriyle hayat verdi.
Yaz geldi, oraklar bi\u00e7ildi, t\u0131rpanlar d\u00f6v\u00fcld\u00fc, hasatlar yap\u0131ld\u0131, d\u00fcvenler d\u00f6n\u00fcld\u00fc, harmanlar savruldu, bu\u011fdaylar kalburland\u0131, bulgurlar kaynat\u0131ld\u0131.
K\u00f6yl\u00fck yerde tek ge\u00e7im kayna\u011f\u0131 ren\u00e7berlikti. Ren\u00e7betlikle u\u011fra\u015fanlar\u0131n var\u0131 yo\u011fu bir \u00e7ift \u00f6k\u00fcz\u00fcyd\u00fc. Bahar y\u00fcz\u00fcn\u00fc g\u00f6stermeye ba\u015flay\u0131nca; \u00f6k\u00fczler ko\u015fulup “Ho” dediler miydi\u2026 Mevsimin ilk kar\u0131 yere d\u00fc\u015fene dek dur, durak bilmediler.
K\u0131\u015f\u0131n ayaz\u0131n so\u011fuk y\u00fcz\u00fc, yaz\u0131n g\u00fcne\u015fin s\u0131cak y\u00fcz\u00fc yakt\u0131!
Ay ay\u0131, mevsim mevsimi kovalad\u0131. Y\u0131llar ge\u00e7ti. Y\u0131l y\u0131l\u0131 aratt\u0131. Bir ay y\u00fczleri g\u00fcld\u00fc ise onbir ay kederliydi.
Do\u011fanlarla sevindiler, \u00f6lenlerle \u00fcz\u00fcld\u00fcler. Do\u011fanlar\u0131 y\u0131kay\u0131p, sar\u0131p be\u015fi\u011fe koydular. \u00d6lenleri y\u0131kay\u0131p, sar\u0131p topra\u011fa koydular.
Almanya diye bir ecnebi memleket\u2026 \u0130nsanlar\u0131n ellerine, y\u00fczlerine bakarak “karpuz se\u00e7er gibi” se\u00e7ip se\u00e7ip ald\u0131lar.
Gidenler a\u011flayarak yolland\u0131. G\u00f6zya\u015flar\u0131 sel oldu. Hasretlik y\u00fcrek kavurdu.
Onlar; Ali, Hasan, Mehmet\u2026 top yek\u00fbn Almanc\u0131 olmu\u015ftu adlar\u0131.
Herkes kendi anlay\u0131\u015f\u0131na g\u00f6re, hayat\u0131na bir d\u00fczen verebilmek i\u00e7in, \u00f6n\u00fcn\u00fc ard\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmeden bir hayat kavgas\u0131na dald\u0131\u2026
\u0130nsan ne zaman ard\u0131na d\u00f6n\u00fcp baksa, uzalla\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 sand\u0131\u011f\u0131 o u\u00e7urumun kenar\u0131ndad\u0131r hep. Kendi elleri aras\u0131ndan bir \u015feylerin kay\u0131p gitti\u011fini g\u00f6r\u00fcr. Kendi i\u00e7ini g\u00f6zleyecek, kendi d\u0131\u015f\u0131nda sonsuz ve yorucu ama mutlulu\u011fun da zaman zaman yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 bilerek, bitmez bir kovalamacan\u0131n i\u00e7indeydiler.
Hayat bile\u015fenlerinin sarmal\u0131 i\u00e7inde, kendini ku\u015fat\u0131lm\u0131\u015f bulsa da, \u00f6zg\u00fcrl\u00fck duygusu ile bu bile\u015fenler aras\u0131nda s\u0131k\u0131\u015f\u0131p kalsa da o dipsiz karanl\u0131k bazen de insan\u0131n i\u00e7inde umut uyand\u0131ran u\u00e7urum ile y\u00fczle\u015ftirir\u2026
Sular\u0131n \u00fcst\u00fcnde bir tahta par\u00e7as\u0131 gibi s\u00fcr\u00fcklendiler ya\u015famlar\u0131 boyunca.
A\u011flayarak g\u00f6nderilenler, a\u011flayarak kar\u015f\u0131lan\u0131r oldular\u2026 Bu \u00f6l\u00fcm sessizli\u011finde b\u00fct\u00fcn k\u00f6y halk\u0131 seferber oldu. Daha \u00e7ok ya\u015fl\u0131lar insiyatifi ele ald\u0131lar. Onlar daha h\u0131zl\u0131 kabulleniyor olan biteni.
\u00d6l\u00fcml\u00fc d\u00fcnya diyorlar. Hepimizin ba\u015f\u0131nda diyorlar. Allah’ \u0131n emri, Allah’ tan gelen ba\u015f\u0131m\u0131z g\u00f6z\u00fcm\u00fcz \u00fcst\u00fcne diyorlar. Bu \u00f6l\u00fcm laf\u0131n\u0131 da \u00f6nce onlar kabullenip, dillendiriyorlar.
Allah rahmet etsin diyorlar. Hz. Fatma Anam\u0131z\u0131n \u015fefastinden mahrum b\u0131rakmas\u0131n diyorlar. Ehli Beyt, 12 \u0130mamlara, Kerbela \u015eehitlerine kom\u015fu etsin diyorlar.
Cenaze Erkan\u0131 yap\u0131l\u0131r
Burada kad\u0131nlar ayr\u0131cal\u0131kl\u0131, istedi\u011fi gibi a\u011fl\u0131yorlar. Kimisi \u00f6yle a\u011fl\u0131yor ki feryatlar, a\u011f\u0131tlar ate\u015f olup yak\u0131yor insan\u0131.
Cenaze defin edilir\u2026 Mezara toprak at\u0131l\u0131r\u2026 Her k\u00fcrekte biraz daha kayboluyor kefenin beyazl\u0131\u011f\u0131. Yapt\u0131klar\u0131yla, yapamad\u0131klar\u0131yla, \u00f6zlemleriyle, b\u00fct\u00fcn ya\u015fanm\u0131\u015fl\u0131klar\u0131yla\u2026 O topra\u011fa\u2026 “Topraktan geldik, topra\u011fa d\u00f6nerek” kainat\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olan do\u011fal d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc tamamlayarak\u2026
Nice insanlar\u0131m\u0131z\u0131n s\u0131rt\u0131n\u0131 dayay\u0131p, g\u00f6lgesinde dinlendikleri Hakk’a y\u00fcr\u00fcyen t\u00fcm canlar\u0131m\u0131za Allah’ tan rahmet, kederli ailelerine ba\u015fsa\u011fl\u0131\u011f\u0131 diliyorum.<\/p>\n\n\n\n
Haz\u0131rlayan ve Payla\u015fan: \u0130smail Ta\u015f<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n